ေလးျဖဴ ဆုိသလုိ "မင္းမွ မင္းပဲ"တဲ့

ဦးရဲ႕ရင္ကုိ လင္းက လြဲရင္ ဘယ္သူ႕မွ ရင္ခုန္ခ်က္ ထက္ျမန္ေအာင္ မလုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ဘူး။ (အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ေတြ႕ခဲ့တယ္)။ ဒါေပမယ့္ လင္းေလာက္ ဦးရဲ႕ရင္ခုန္သံ ျမန္ေစမယ့္လူ ဦး ႐ွာလုိ႕ မ႐ွာေသးဘူး။

ပထမဆုံး ညအိပ္ခရီးကုိ လင္း ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေတြ အခ်င္းခ်င္းမုိ႕ ရင္ခုန္သံ သိပ္မကြာဘူး ထင္တယ္။ ဟုိးေရာက္ေတာ့ လင္းရဲ႕ အမက "မင္းတုိ႕ ဘာလုိ႕ ႏွစ္ေယာက္တည္း လာရတာလဲ"ဆုိတဲ့ ႀကဳိဆုိျခင္းကုိ ခံလုိက္ရေတာ့မွ အဓိပၸါယ္႐ွိတဲ့ စကားလုံးေတြကုိ လင္း မ်က္ႏွာေပၚမွာ ဖတ္ခြင့္ ရလုိက္တယ္။ မုိးႀကီးတယ္။ သြားလုိ႕မလြယ္ဘူး။ ေနာက္ေန႕မွ ေရာက္မယ္ လုိ႕ ေလွသမားေတြက အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိေပးခဲ့ေပမယ့္ သြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိ ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက ညအိပ္ခရီးမွန္း အေဆာင္႐ွင္ မေျပာခဲ့ရဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းပါတယ္။ သတၲိ လင္းမွာ ဘယ္ေလာက္႐ွိတယ္ ဆုိတာ အဲဒီေန႕မွာ ျပတာထက္ ဦးကုိယ္တုိင္မွာ ခြင္းယြင္းခ်က္ေတြနဲ႕ ေနာက္ဆံတင္းရမယ့္ ကိစၥေတြနဲ႕ေပါ့။ ဒါေပမယ္လည္း ေပ်ာ္ပါတယ္။ အရမ္းကုိ ေပ်ာ္တယ္။

လင္းရဲ႕အမ ေဆးခန္းသြားေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ့တယ္။ လင္း ဦးကုိ ဘာလုပ္ဖုိ႕ခုိင္းခဲ့သလဲ မွတ္မိလား။ ထမင္းခ်က္ဖုိ႕ မီးေမႊခုိင္းတယ္ေလ။ အဲဒီမွာ မီးေသြးေပေနတဲ့ ဦးကုိ လင္း ေလွာင္ရယ္ေနလုိက္တာ အခုထိ ႐ွက္ေသြးက မကုန္ေသးဘူး သိလား။ ဦးမွ မလုပ္တတ္ဘဲ။ လင္း သိရဲ႕သားနဲ႕ အဲဒီမီးေသြးနဲ႕ မီးေမႊခုိင္းတာကုိး။ ဟီးဟီး ပုိ႐ွက္လာၿပီး။

ညအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ခရစ္စမတ္ေလ။ မွတ္မိလား။ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ေတြက သီခ်င္းလာဆုိေတာ့ ဦးလည္းး သူတုိ႕လုိ ဆုိျပခ်င္လုိက္တာ။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဦး ဂီတာတီးၿပီး သီခ်င္းဆုိတတ္မွန္း လင္းမွ မသိေသးတာ။ "သူတုိ႕သီခ်င္းဆုိတာ ေကာင္းလုိက္တာေနာ္"လုိ႕ လင္း ေျပာခဲ့တယ္ေလ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီညက သီခ်င္း မဆုိျဖစ္ခဲ့ဘူး။ (လင္းအေ႐ွ႕မွာ တစ္ခါဘဲ ဦးကုိယ္တုိင္ တီးဆုိၿပီး သီခ်င္းဆုိျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အတိတ္တုန္းက - ဒီအေၾကာင္းကုိ ေဖာ္ျပပါမယ္"။

အဲဒီညက ဦး ဘုရားခန္းမွာ ဘယ္အိပ္ခ်င္ပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလး(၂)တည္း အျပင္မွာ အိပ္ၿပီး ဦး ဘုရားခန္းမွာ အိပ္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီညက ဦးလာၿပီး ေျခေထာက္လာစမ္းတယ္ေလ။ ပထမစမ္းမိတာ လင္းေျခေထာက္မဟုတ္မွန္း ဦးလည္း သိတာေပါ့။

ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ မ်က္ႏွာပူသြားတာေပါ့။ (သူတုိ႕ညီမခ်င္း ဘာေျပာေနလဲ မသိဘူး)။ ဒါေပမယ့္ လင္း ေျခေထာက္ကုိလည္း ဦး ကုိင္ခြင္ ရခဲ့ပါတယ္ အဲဒီညက။ ဟဲဟဲ။ မနက္မုိးလင္းမွေလ။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လင္းက ဦးဟာ လင္းရဲ႕ ခ်စ္သူပါဆုိတာ အဲဒီၿမဳိ႕က လူေတြကုိ ေျပာရဲ၊ ျပရဲခဲ့တယ္။ ေက်းဇူးပါ။ ဦးလည္း အဲဒီထက္မက (ခ်စ္သူထက္မက) ေျပာဖုိ႕ စကားလုံး႐ွိခဲ့ရင္ အခု ျပန္ေျပာမွာပါ။ ဧည့္သည္ေတြက ဖိတ္ေခၚတယ္။ ေရာက္သြားေတာ့ အျပစ္႐ွိသူ မ်က္ႏွာပ်က္သလုိေပါ့။ ဦးအတြက္ေတာ့။

ဒါေပမယ့္ လင္းကုိ ဦး ခ်စ္တာေလာက္ လင္းကုိ ဘယ္သူကမွ မခ်စ္ခဲ့ဘူးဆုိတာ လင္းသိမွာပါ။ (အခုလည္း ခ်စ္တုန္းပါ လင္းရယ္) ဟဲဟဲ။ တကယ္ေျပာတာပါ။ ဦး မိန္းကေလး အမ်ားႀကီးနဲ႕ ဆက္ဆံဖူးတယ္။ (အဂၤလိပ္လုိ ဆက္ဆံတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ) ဒါေပမယ့္ လင္းသာ ဦးရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပါ လင္းရယ္။

လင္းသာ မ႐ွိရင္ အခု ဦး ဘယ္ဆီေရာက္ေနမွန္း ဦးကုိယ္တုိင္ေတာင္ ျပန္ၾကည့္မိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗမာျပည္ျပန္ရဖုိ႕အေရး ဒီေလာက္ေတာင္ ခက္ရသလားကြယ္......။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ေသာ လင္းလင္း ဆီသုိ႕ ဘေလာ့ဘ္ကေန ျပန္လည္ ခံစားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေကာက္ေၾကာင္းပုံရိပ္မ်ား

လင္းနဲ႕ ဦး သြားခဲ့တဲ့ မုဒုံၿမဳိ႕က ကန္ႀကီးဘုရား ေဘးက အသုတ္ဆုိင္၊ အေၾကာ္ဆုိင္ေတြ၊ အစင္းေရေလွာင္တမံ ေပၚက တုိက္အိမ္ေလး၊ ေအာက္ဘက္က ဘုရားေတြမွာ ဆုေတာင္းခဲ့တာေတြ၊ အဲဒီက အျပန္ မုိး႐ြာလုိ႕ စက္ဘီးနင္းရတဲ့ ဦးဘက္ကုိသာ ထီးထုိးေစာင္းေပးၿပီး ခ်မ္းတုန္ေနတဲ့ လင္းရဲ႕ မ်က္ႏွာေတာင္မက ခရီးေဝးတဲ့ ဦးအတြက္ လင္းသုံးၿပီးသား မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါတစ္ထည့္ကုိ ေပးခဲ့တယ္ေလ။ လင္း ေမာ္လၿမဳိင္ ဂိတ္ကားအထိ လုိက္ပုိ႕ၿပီး တုန္ရီေနတ့ဲ ဦးကုိ အေနာက္ခန္းမွာ မစီးဖုိ႕၊ ေ႐ွ႕ခန္းမွာ စီးဖုိ႕ လာေျပာသြားခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။ စုိေနတယ္ လင္းအရင္ျပန္ေတာ့လုိ႕ ဦး အခါခါ ေျပာေပမယ့္ ထီးကေလးတစ္လက္နဲ႕ လက္တစ္ဘက္က စက္ဘီးကုိ ကုိင္ကာ ဦး ျပန္တာကုိပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ လင္းကုိ ဦး ဘယ္လုိေမ့ရမလဲ။

အဲဒီမ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါက လင္းရဲ႕ကုိယ္ရနံ႕ သင္းလႈိင္ေနတာ အပတ္ေပါင္း ၾကာရွည္။

အဲဒီရနံ႕နဲ႕ ဦး အိပ္တတ္လာတာ (၁၀)တန္း ေျဖၿပီးတဲ့အထိပဲေပါ့။

ခ်စ္သူသက္တမ္း ၁၆ ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ

ဦးနဲ႕လင္း ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္လာတာ ဒီေန႕ဆုိ ၁၆ ႏွစ္ေတာင္ ႐ွိသြားၿပီေနာ္။ အခုေတာ့ တေျမစီမွာ ဆုိေပမဲ့ နီးစပ္ဖုိ႕အေရး ေတြးတုိင္း ေဆြးေနလုိ႕ မျဖစ္ေတာ့ဘူး လင္းရယ္။

"တစ္ေယာက္တည္း ညအေမွာင္မွာ
ၾကယ္ေရာင္ေတြက မလင္းႏုိင္ေလၿပီ
နယ္ေခါင္ေစတဲ့ အလြမ္းေစရာ
ႏြမ္းလ်မ်က္ႏွာ တကယ့္မသာႏုိင္
ေျဖသာႏုိင္တာ တခ်ိန္ေသာအခါ
အခုေတာ့ တစ္ေနရာမွာ"

ဦး
ေမ ၂၇၊ ၂၀၀၉ (ညနက္ခ်ိန္)

P.S. လင္းကုိ ခ်စ္တယ္