ႀကဳိးကုိင္ ႀကဳိက္သူ (ဒီမုိကေရစီ ဗဟုိ မခ်ဳပ္ကုိင္တဲ့ ဒီမုိကေရစီ ငါ ခ်ဳပ္ကုိင္မႈ)

ကုိယ္ပုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္နဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္အတြက္ နအဖ နဲ႕ အႏွစ္ (၁၀၀၀)ေထာင္ေက်ာ္ တုိက္ခုိက္လာခဲ့တဲ့ အပစ္ရပ္တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ရဲ႕ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိပ္ပုိင္းအရာ႐ွိ(၂)ေယာက္ ပါတီအဖြဲ႕အစည္းေတြ မ်ားလာတာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စကားေျပာေနၾကတယ္။

အဆင့္နဲနဲျမင့္သူ။ ဘာေၾကာင့္ ငါ့တုိ႕အဖြဲ႕ထဲကေန ထြက္သြားၿပီး သူတုိ႕က ေနာက္ပါတီတစ္ခု ထပ္ေထာင္ေနၾကတာလဲ။

အဆင့္နဲနဲနိမ့္သူ။ က်ေနာ္တုိ႕ အရင္ဆုံးအေနနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ပါတီ သုံးေနတဲ့ စနစ္ ဥပေဒအပုိင္း ေဆြးေႏြးရေအာင္လား ဆရာ။


အဆင့္နဲနဲျမင့္သူ။ ငါ့တုိ႕စနစ္ ဥပေဒက ဒီတုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕အစည္းေတြထဲမွာ ဆုိရင္ အဆင့္ျမင့္ဆုံးပဲ ဆုိတာ မင္းလည္း သိပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီ ဗဟုိခ်ဳပ္ကုိင္မႈ စနစ္ ဆုိတာ ဒီအခ်ိန္မွာ အသင့္ေလ်ာ္ဆုံး စနစ္ပဲ မဟုတ္လား။

အဆင့္နဲနဲနိမ့္သူက အဲဒီလုိ ၾကားလုိက္ေတာ့ စိတ္မလုံသလုိ ခံစားလုိက္ရတယ္။ ဘာေၾကာင္လဲ ဆုိေတာ့ သူကုိယ္တုိင္ကလည္း ဒီပါတီက ႏႈတ္ထြက္ၿပီး ပါတီအသစ္ ေထာင္ဖုိ႕ ႀကဳိးစားေနတဲ့သူေလ။

အဆင့္နဲနဲနိမ့္သူ။ အခု သူတုိ႕က ဒီပါတီကေန ထြက္သြားၿပီးေတာ့ ပါတီအသစ္ ေထာင္တယ္ဆုိကတည္းက ဒီပါတီရဲ႕ စနစ္ကုိ မႀကဳိက္တာေတာ့ မွန္တာပဲ မဟုတ္လား ဆရာ။

အဆင့္နဲနဲျမင့္သူ။ ဒီစနစ္ထက္ ေကာင္းတာမွ မ႐ွိတာကြ။ ငါ ေမးတာက သူတုိ႕ေတြ ဘာလုိ႕ ဒီပါတီကေန ထြက္သြားၾကတာကုိ ေမးတာကြ။

အဆင့္နဲနဲနိမ့္သူက မ်က္ႏွာအေနအထား၊ အသံအေနအထား ပုံမွန္ျဖစ္ေအာင္ ႀကဳိးစားၿပီး ေအာက္ပါအတုိင္း ျပန္ေျဖလုိက္ပါသတဲ့။

အဆင့္နဲနဲနိမ့္သူ။ ဆရာကလည္း ဒီမုိကေရစီ ဗဟုိခ်ဳပ္ကုိင္မႈကုိ သူတုိ႕ကမွ မႀကဳိက္တာ။ ဗဟုိခ်ဳပ္ကုိင္မႈက ဗဟုိကဘဲ ခ်ဳပ္ကုိင္တာ။ သူတုိ႕က ခ်ဳပ္ကုိင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။ သူတုိ႕ ႀကဳိက္တာက ဒီမုိကေရစီ ငါခ်ဳပ္ကုိင္မႈ တဲ့။ ဒါမွ သူတုိ႕ကုိယ္တုိင္ ႀကဳိးကုိင္လုိ႕ရတာေပါ့။

မြန္ရမြန္

ေရးသား တင္ျပသည္။

ႏုိင္ငံေရး ဆုိတာ သိလား

ေသာၾကာေန႕ ညေန စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းဆရာက သူ႕တပည့္ေတြကုိ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အိမ္စာ အျဖစ္ ေပးသြားရန္အတြက္ "ႏုိင္ငံေရး ဆုိတာ ဘယ္လဲ။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္(၂)ရက္မွာ ေလ့လာထား။ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္တဲ့ရက္က်ရင္ တပည့္တုိ႕ အေျဖေပးရမယ္ ၾကားလား"ဟု မွာၾကားလုိက္သည္။

မင္းအာသံ လုိ႕ အမည္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က သူ႕ဆရာရဲ႕ ပေဟဠိကုိ ေျဖၾကားႏုိင္ဖုိ႕ အေဖကုိ ပူဆာေတာ့ သူ႕အေဖက "ႏုိင္ငံေရး ဆုိတာ သား နားလည္ေအာ ႐ုိး႐ုိး႐ွင္း႐ွင္း ေျပာရရင္ အခု အေဖတုိ႕ အိမ္ေထာင္လုိပဲေပါ့။ အေဖက ေငြ႐ွာေပးတဲ့သူ။ စီးပြားေရးေပါ့။ သားရဲ႕ အေမက ရလာတဲ့ပိုက္ဆံကုိ စီမံခန္႕ခြဲတဲ့သူ ဆုိေတာ့ အစုိးရေပါ့ကြယ္။ အဲ သားက ျပည္သူလူထုေပါ့။ သားရဲ႕ ညီေလးက တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ေပါ့။ ႐ွင္းၿပီလား"ဟု ျပန္ေျဖေပးလုိက္ရာ မင္းအာသံမွာ ေပ်ာ္မဆုံး စိတ္ကူးယဥ္ေနေလေတာ့သည္။

ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ ညပုိင္း ေရာက္ေတာ့ သူ႕ ညီေလးက ဝမ္းႀကီးဝမ္းငယ္ စြန္႕ၿပီး ခ်မ္းေန၍ ေအာ္ငုိလုိက္ရာ မင္းအာသံ လန္႕ႏုိးသြားေလသည္။ ဒါနဲ႕ သူ႕ ညီေလး အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ေတာ့ အေမျဖစ္သူကုိ ႏႈိးေလေတာ့သည္။ အေမျဖစ္သူက ဆက္လက္ အိပ္ေပ်ာ္ၿမဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာ သူ႕အေဖ အား ႐ွာေတာ့ အိပ္ခန္းထဲ မေတြ႕တာနဲ႕ အျပင္ဘက္အခန္းမ်ားတြင္ သြား႐ွာရာ အိမ္ငွားမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းတြင္ သြားေတြ႕၍ မေခၚရဲဘဲ ဒီအတုိင္း ျပန္လာၿပီး စဥ္းစားမိသြားရာ အေဖ ေျပာသည့္ ႏုိင္ငံေရး ဆုိတာ ဒီအထိေတာင္ ႐ႈပ္ေထြးပဲလား ဆုိတဲ့အသိ ေပၚလာေတာ့သည္။

ေနာက္တစ္ေန႕ ေက်ာင္းေရာက္သြားေတာ့ သူ႕ဆရာက "ကဲ ႏုိင္ငံေရး ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ဘယ္သူသိသလဲ" မင္းအာသံ ၾကားလုိက္တာနဲ႕ တက္ႂကြစြာ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး "က်ေနာ္ သိတယ္ ဆရာ"၊ "ဟာ ေတာ္လွခ်ည္းလား၊ ဆုိစမ္းပါဦး တပည့္ေရ"ဟု ဖြင့္ေပးလုိက္ရာ မင္းအာသံ က "ႏိုင္ငံေရးဆုိတာ အရမ္း အရမ္းကုိ ႐ႈပ္ေထြးေလးနက္ပါတယ္ ဆရာ။ အစုိးရက အိပ္ၿပီးရင္ မထေတာ့ဘူး။ အိပ္ပုတ္ႀကီးတယ္ ဆရာ။ စီးပြားေရး ကလည္း ေဖာက္ျပန္ေနတယ္။ ျပည္သူလူထုက အရမ္း ဒုကၡေရာက္တာေပါ့။ ဟုိ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ကလည္း စုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ ႏွံလုိက္တာ ဆရာရယ္"ဟု အားရပါးရ ေျပာလုိက္ေလေတာ့သည္။

မြန္ရမြန္

ေရးသားတင္ျပသည္။